Suikertante aangeboden naakt worstelen

suikertante aangeboden naakt worstelen

Poetsen, bedden opmaken, tafels dekken, servetten vouwen, etc Officieel ben ik "kamermeisje", maar in de praktijk moet ik bijspringen waar ze iemand nodig hebben, dus ook opdienen enzo. Ik hoop dat de maand snel om is. De update verschuift naar morgen.. Heb opzich wel goed nieuws. Ik had gelijk dat hij in de knoop zit met van alles en nog wat. Alles komt er beetje bij beetje uit. Als ik een sms krijg weet ik nu elke keer niet wat ik moet verwachten!

In elk geval voel ik me beter, voelt hij zich beter en zijn de gesprekken ook gewoon weer leuk! Helemaal vergeten tegen je te zeggen.. Als je nog niet begonnen bent zou ik daar ook een keer kijken. Heb me ook laten vertellen dat als je een album neemt zonder ringband dat hij eigenlijk niet goed opengaat.

Als je gebonden versie neemt of je moet er 1 nemen zoals dikke fotoalbums zijn gemaakt dat er elke keer een aantal pagina's zijn ingebonden per 10 ofzo. Weet niet of je zit te wachten op mijn marktonderzoek, maar toch nog even bij deze.

Nog een tip in het algemeen of had ik dat nu ook al bij op onze meeting? Ik heb 1 gemaakt met foto's van Habibi. Nou ik weet niet hoeveel  mensen het al gezien hebben, maar elke keer als er iemand naar vraagt tover ik dat boekje tevoorschijn! Ik heb ook 1 voor zijn verjaardag gemaakt met het verhaal van onze relatie zeg maar.

En ook al eentje voor mn nichtje van 4 die met mij camera foto's had gemaakt. En ik ga er nu ook weer 1 maken met foto's van vrienden en familie voor als ik straks in Marokko zit. Ze zijn zo leuk!

Dan nu de volgende posting, over mijn favoriete onderwerp: Ik had toch gelijk dat alle discussies die we hebben gehad voorkomen uit het feit dat hij niet lekker in zijn vel zit. Ik wil er dan weer niet téveel op in gaan hier op het forum, maar ik merk dat hij meer een houvast probeert te vinden in de regels van Islam. Hij is écht niet altijd een goeie moslim geweest hij heeft in het verleden zat dingen gedaan die niet door de beugel kunnen. En ja, nu probeert hij dit "goed" te maken.

Of liever gezegd hij probeert alles af te sluiten en te kijken hoe hij zijn leven nu "goed" kan inrichten. Eergisteren hebben we nog een uur op Skype gezeten. Belde hij ook weer uit zichzelf terwijl ik die dag al 6 smsjes had gehad. En toen kregen we het weer over details van de Koran zoals een baard dragen, geen muziek luisteren enz.

Toen gaf hij dus toe dat hij ook niet écht dacht dat het dragen van een baard ertoe bijdraagt dat hij een beter persoon is. Over die muziek zei hij: Dat vind ik dus ook niet. Waarom moet een kind naar half naakte scheldende rappers kijken. Daar zie ik het nut ook niet van in. Maar kinderliedjes, of klassiek muziek ik noem maar een dwarsstraat daar is toch niks mis mee?

En acda en de munnick of Alicia Keys, of weet ik veel er zijn toen genoeg muzikanten die niet over sex en drugs zingen? Dus uiteindelijk waren we het daar ook over eens. De afgelopen dagen heb ik ook heel veel smsjes van hem ontvangen. Gekke dingen die hij opeens bedenkt om te gaan doen, maar waarvan ik merk dat hij bezig is met alles op een rijtje te zetten. Gisteren had ik hem gestuurd dat ik het moeilijk vond dat ik niet bij hem was om hem te kunnen steunen en dat ik het gevoel had dat ik een reservespeler was op de bank die wel zijn team toejuicht maar geen directe invloed heeft op de winst of verlies van zijn team.

Ook al ben je niet langs me, ik weet dat je er voor mij bent zoals ik er voor jou ben! En dan nog 1 vraagje: Ik hoop dat je het volhoudt! Zo midden in de nacht opstaan lijkt me ook verschrikkelijk! Fijn dat je ook met je mannetje hebt kunnen praten!

Weet je ook alweer meer over de scheiding met je ex? Gaat het een beetje nu je weer in NL bent? Of is het echt een grote, dikke dip? Is het ook nog wat geworden in dat restaurant? Zo dit was het echt voor nu! Verder alles oke hier, erg leuk die MSN group, toch iets persoonlijker!! Ben trouwens suikertante geworden.. Hij is zo lief en klein nog!!

Voor iedereen fijne Pasen, ook al vier ik het eigelijk niet echt, ja alleen chocolade eieren eten maar verder Als je gaat naar de site dan kies je onderaan de groep Albums en daarin scroll je helemaal naar beneden en de laatste is Minialbum met een prijs van 2,79 euro. Bedankt voor de foto-boek-tip, ik ga dan toch voor de nr. D Maar hij ziet er heel gaaf uit!

Ik ga 'm vandaag nog even voor de allerlaatste keer helemaal checken en dan mailen naar de hema. Wel erg fijn dat je al meteen aan 't werk kunt, en ook zoveel vind ik zelf altijd fijn als ik liever ergens anders wil zijn, is toch 'n erg goede afleiding om je de pleuris te werken Mijn contact met R. Het eerste half jaar minimaal 1 smsje per dag, ik belde hem bijna iedere dag, en hij belde mij bijna iedere nacht 2 minuutjes als ie terug kwam uit z'n werk rond 4. Toen de toeristendrukte over was, werd dat minder.

Kwamen er ineens dagen dat we niet smsten heel raar in 't begin. En geleidelijk aan werd het een paar keer in de week smsen ik vaker dan hij, is toch man-eigen om daar 'n hekel aan te hebben, hij vindt 't onzin om 'niks' te zeggen in zo'n berichtje, en belt liever , en een paar keer in de week bellen.

Soms zat er wel 'n week tussen. Maar sinds we in december hebben besloten om echt te gaan trouwen is het weer ouderwets vaak. We hebben iedere dag contact nu, en als ie 'n dag nog niks van me heeft gehoord komt er 'n smsje waar ik ben en of alles oké is. Wel balen, sinds deze week is z'n telefoon kapot geen schermpje, hij kan wel gebeld worden maar zelf niet bellen of berichtjes zien , en z'n reservetelefoon ook.

Dus dat is lastiger. Weet ik eigenlijk wel zeker. Ik ga 't opzoeken in de Van dale als ik 't niet vergeet. Je hebt gelijk, had natuurlijk ook zelf even op de dikke van dale kunnen kijken! Ben benieuwd naar je foto album!!! Hoi hoi, ik heb eigenlijk niks te melden. Ik voel me rot. Heb vannacht veel nachtmerrie's gehad en maar 3uurtjes geslapen. Zonder te eten of ff te stoppen. Toen ik thuis kwam vroeg ik aan m'n moeder om ff naar m'n ex te bellen om te zien wat z'n plannezn nu zijn, maar zij wou niet en toen begon ik gelijk te wenen.

Nu voel ik me rot. Heb voor de eerste keer de telefoon opgenomen om naar MAroc te bellen, maar kan hem nu natuurlijk niet bereiken en iedereen verteld een ander verhaal. Ik heb nu zin om meteen terug te gaan. Jay zaterdag 7 april Hallo allemaal, Ik ben hier nieuw, dus zal me even voorstellen.. Ik ben Eline, 21 jaar en allenstaande mama van mijn zoontje Jayden van 7 mnd. Heb sinds bijna een maand een Marokkaanse vriend.

Ik ben helemaal in love Zie hem maar 1 x in de week en spreek hem maar af en toe, omdat hij net zijn eigen bakkerij is begonnen. Maar goed, een relatie is geven en nemen he.. Maar we spreken altijd op Zaterdag af, maar hij heeft vandaag nog nix laten horen en ze tel staat ook al een paar uur uit:? Snap er echt nix van Hij laat me gewoon zitten en kan nie eens ff afbellen ofzo Ik was eigenlijk benieuwd of dat hun mentaliteit is ofzo, of dat hij gewoon een hufter is Zo dat was meteen mijn story haha.

D'r kan op de een of andere manier best iets tussen gekomen zijn, er hoeft toch niet meteen iets aan de hand te zijn? En vooral als je elkaar een maand kent, hoef je mijns inziens niet meteen verantwoording aan elkaar af te leggen al is 't natuurlijk wel netjes dat als je iets hebt afgesproken en het gaat niet door, dat je dat even laat weten. Ben ik het helemaal mee eens! Kom je nog een keer vertellen of hij uiteindelijk wat liet horen?

Mama Jay reageerde Ik was eigenlijk benieuwd of dat hun mentaliteit is ofzo, of dat hij gewoon een hufter is Ik heb net als nog die documentaire Morrocan Women gekeken.

Morrocan Women Ik vond het behoorlijk confronterend! Het loopt spaak op de verre zeeën, zeggen ze           men wil liederen over het goud in mijn velden. En ik, ik dwarrel als een vlag in je armen           ik loop over de rotsen van je waterlanders. Als ik nu het huis uitliep zou je me dan achtervolgen? Als ik me zou verbergen, in de buik van de oceaan zou je dan de steven wenden? Ik weet het niet misschien is het beter, me te camoufleren of, gewoon, zo gezien, me te vermannen. Toen pardoes ik je streelde — en bekeerde verder zonder verweer begon je mij, langs je achtergrond met wat ons daar verborgen werd alsnog te verdelen — in netjes wervelende pretjes voor een branding van citroen waarin je naar een reden zocht voor een landing en een zacht verbond — voor iets waarnaar ik wroet en spreek.

Je schuift mij naar je zorgen voor een borg van jaren waarmee ik vastrijd in je haren in je zeventien galjoenen. Je hoeft je niet te schamen voor je roem en hindernis. Word ik louter nog ontboden door je wensen van zijde en brood je laat mijn enkels verdwijnen in je schoot waarin je woont en wacht, voor het schuim van muiters en haar zoontjes van atomen.

Je wilde me nog groeten, maar nu moet je me roepen om een klaar gebed. Voor een woord van wet en karaat nog altijd niet aangeraakt. Een sieraad naar maat en inzet. Een duikvlucht doorheen mijn struikgewas. Er is geen zoekend land te duchten. Er zijn geen twijfels die moeten vluchten.

Je eigenwaan verdient geen blaam, slechts je naam. Kicks en ketters die naar mijn veren hinken nog niet zo lang geleden naar een onophoudelijk begeren, balancerend, langs mijn inkt. Jolly Roger vooral - jouw alles leidende gedaante je punt van flankvechters je hoogsteigen verschijning soms je kiel in mijn getij mijn wapperende haren mijn bonus - enfin, ik wachtte tot ik lang genoeg de nacht in had getuurd tenslotte, we lagen in de bioscoop en dat was sporadisch best te harden mijn ziel verscheen in jouw gewei jouw taal peuzelde aan mijn arsenaal Mercator reist de wereld rond en de meester eet garnalen.

Hermes en Apollo waren de namen van de vlaggenschepen vier kalme scheepsgezellen lieten de woorden opkerven in hun riemen zo gestimuleerd als we waren onder meer door het reisdoel deinsden we er niet voor terug en we wisten ons te beridderen met alles eerst en daarna, met de meest ongewone zij het strikt zeevaartkundige, knopen laatst zo tuigden we onszelf op en we waren plots bemiddelaars we voeren voort op drakars en alle routes in de atlas leidden naar onbekende en onvermoede gebieden die ons erg interesseerden als we hen tenminste in zicht kregen er waren roeiriemen van Fenicisch palisanderhout er waren patrijspoorten voor een octopus een gelegenheid, die herhaaldelijk halt hield bij een kroeg of voor een walvis musea waren taboe werfwachters lieten er het houtje bij vallen en zij waren de supervisors.

Wat er zoal niet mesjogge is. Ik moest trillen wanneer de kaaimannen verschenen. Analoog met wat mijnheer van Goethem mij in zijn rede reeds verteld had, werd het er niet gemakkelijker op om stenen kisten te laten maken.

Hier zou mettertijd de nieuwe tempel verrijzen. De kinderen van Wanda Hick liepen in groep doorheen de straat. Hun begeleiders hielden een oogje in het zeil en probeerden alle ruzies een stapje voor te zijn. Wie buigt er zich in het gras van voetbal en gezond verstand.

Wie is er een kleermaker voor de keizer. Wie maakt een knieval voor doordenkers. Wat pleit er voor een goede prestatie. Waar ligt het Mekka voor wie van androgyne jongens houdt. Vroeger wist je dat, voor die nieuwe knaap van je je zo deed zwijmelen. Zijn valken waren door je corridor en alleen astronauten — en een spook — verbreken nog de stilte.

Klappen er stoelen dicht, dan ontstaat er deining in de zaal. Hier, over wilde wateren maakten barbaren van hout een brug tot aan het standbeeld van jou een leeuwin want, na de beruchte overstroming — van moest deze heropgericht worden met vreemde nieuwe karakters op de flank. Onze eigen bargello, onze burgemeester Heroix, magistraat en centurion verscheen om belastinggelden te innen om de tafels — vroeger nog toegestaan dicht te laten klappen.

Hier stalde men ooit nieuwe sieraden uit   Op de vlucht, voor de oude Turnhouters betoonde ik maar weinig interesse. Ik zou ze, als geadopteerde Xant je relikwieën je heraldisch dier in eerste instantie toch weer eerst moeten heroveren. Vul mijn holtes met herinneringen. Hier heb je mijn vadems, mijn rubber. Mijn gevoelsleven loopt over van de strikt bewaarde geheimen. Mijn bonus bedraagt een dikke twee weken, een marathon incluis.

Zoals een Kathaar overigens te berde bracht. Je moet de bek van een cheetah niet openwringen. Je vraagt hoe de wind daaraan begint, en of het wel mee zal zitten. Dit toevluchtsoord is voorbehouden voor maanzwemmers. Alleen zij en ruwe diamanten mogen binnen, op voorwaarde dat er middeleeuws perkament naar het kasteel wordt gebracht. Zelfs wanneer de bevolking in rijkdom gekleed gaat, zijn hun woorden te veel om te tellen.

Luister naar pijlvissen en honingraten, niet naar online schandalen. Luister naar Toscane, Bab Bou Jeloud, een bakermat of een weeshuis.

Denk aan mijn proefterrein en de mogelijkheden van nachtvlinders. Hoe gelukkig zou ik zijn met het tellen van je handen en je naderende raadsels.

Het enige wat ik nog hoor, is het sneeuwen en het roofdier daar misschien. Je verbergen haalt niets uit, weet je. Ik wed dat jij aan koude fusie werkt en dat dat een hele hoop aandacht vergt. Troubadours zijn verder getrokken, met ratelaars en clowns van koetsen, zonder hervormingen, alleen met animositeit.

Het heersershuis van de man van modder is niet de plaats waar hij slaapt maar een plek waarin de eeuwigheid verdwijnt. Overdag gaan we over tot mensenliefde met kort vuur - we verzamelen bange blikken.

Soms groeien er netels in mijn ogen, tja. Zouden er schaduwen ineenstorten tijdens De Nachten, met een vochtige mond houden ze in ieder geval mijn tong gespierd. Welfen kibbelen en Ghibellijnen weifelen. Toch kwam je al vroeg aan land - all the good ones are taken. Geen kink meer in de kabel. Play-doh, binnenshuis, waarin we uit de band gingen, met eieren uit de mand van Lucrezia.

Nooit nog was er een verbod op testmodellen. Hoka Hey, vandaag is een goede dag om te sterven. Om te weten wat er schort, zie je in het gebinte de draak niet meer — weldra zien we de Nijl, kinderen. We vragen om aandacht, je zal het niet verzinnen een forum Romanum, vroeger was dat wel anders je schrijft liever geen regeltjes voor een Vogel Grijp. Niemand vroeg ons van de duin te rollen noch om in de zee te springen maar toch zouden we het kunnen doen ook al is er al een hele poos niemand in de buurt geweest die zei hoe je dat zou moeten doen.

De tijd niet, de Heer van het strand niet en eigenlijk de waterdieren ook niet maar het zou een goede oefening zijn hier, dicht bij wat typisch is — een klok die luidt haar bronnen die wenken, met hulp en knuffels voor dag en nacht.

Het kan dus nog, als je wil zelfs als de lucht ijl is zeil van Nijl is of gewoon gewichtig doet. Ik zing deuntjes voor de maan mijn buiteling is zonneklaar. Ik denk dat je wel weet, wat we verwachten kunnen, en wat we moeten doen.

Onze snavels zoeken larven en de schubben op hun laarzen, zijn als ruiters voor het slapengaan. In de Huizen van mijn wolken, waar de veren van hun klanten — zwaaiend wijzen naar het zweven van de wind, die bedaard de dingen bezigt als een opdracht van genade — toeren rond verborgen torens snel noch traag of te nieuwsgierig, acht planeten rond een visie.

Geitenhoeders met een achilleshiel doorheen konijnengangen. H un stam vertegenwoordigt mijn beschaving h un bergstroom is mijn spervuur. H ier werd geduldig niet geaarzeld. Dit is Atlantis onder water dit zijn de grotten van de Ganges , dit blijft onzichtbaar in de Melkweg. W ij zijn elkaars nog onverwachte kans. H ier kuiert moedig en met lak gelaarsd ons eeuwig dier met trotse staart.

T erwijl om wat je weet om wat je heelt en wat je geeft heeft nu ook de spiegel van de dag , die naar doorzichtig amber smaakt , zijn pogingen verhaald — en met zijn kennis ons vertaald. Z o is de draak wanneer hij nadert door het gulle mulle zand. M enig wijsheid doet ons raden naar onszelf , maar wie liefde in het vaandel voert zal altijd inzien hoe het moet.

Zo weet ik nu met wending dat we altijd samen willen zijn   lijn en sein en gein wachtend of al rennend sprekend of nog zwijgend   wat zich eensklaps laat verbazen of zich enigszins verklaren als een mime om ons heen   wat redelijk en zedelijk met zwier buitengewoon zich gadeslaand vertoont   op een kruistocht van gedachten of met smaak om aan te wennen en dat we daarom dan zo fijn   als nieuwe blik op oude sporen weten, krijgen en ook wanen soms met voorbedachte rade zullen zijn.

Om een nis van webben doen kanaries guitig. Kaarsen wassen zich met zeep van mist. Rijpe vijgen niezen dobbelstenen. Ik zet kruisjes aan mijn pap met lepel. Iets dat niet zo erg frequent is maar zo nu en dan de kop opsteekt het rijzig venster van de lijster scenario van huiselijke tips.

De handlangers van woensdag een spinnenwiel van dertien rond kerstlicht, swing en een hoelahoep een muizenspoor en hymnetocht. Bedrijvigheid van kraaien hinkelspel en mussenlus modderbad voor gaaien veilig, heilig, spraakzaam.

Porties kaas en paperclips buizerd met wat zwaartekracht. Duimen maar want wetenschap valt drommels vroeg vandaag. Wat vraagt om bondgenoot en honing bikkelt — duimelt, duizelt, lijmt. Ik kan mijn lachen, mijn tranen inhouden althans even. Ik kan balanceren op de wortels van een boom, en daar blijven staan, althans even. Of kan ik beter? Zal ik het evenwicht bewaren? Wat ik niet kan, is zonder jou, de wind voor eeuwig leiden.

Zo zou het niet aan mij zijn, zonder jou te manoeuvreren langs de wonderwanten van de lente. Haar alles achtende ogen die als bloesem van gedachten uit nature om haar mantel vallen. Dan wil ik liever dat jij mijn blazoen leest. Iemand zoals jij, die de bladzijden van mijn dagboek geheim weet te houden. Mijn beloftes hebben maar weinig nodig om naar jou toe te vliegen. Ook al ben ik zelf vrij en zijn mijn voornemens vaak aardig aards toch is dat de voorwaarde om alles te begrijpen een kleine optelsom van vragen.

Het laat mij toe jou opgelucht te zien zelfs al doet het je wel eens zuchten mijn zachte resultaten — hun zoekende ogen en de geheime spreuken in mijn binnenland   van grenswachters. Jij weet hoe dat moet. Jij weet wat je zoekt.

Jij weet hoe het voelt te ademen, te verleiden en me te lezen, aarzelend pratend, als een vlot op de rivier. Met duizend woorden ingesjord, beweeg ik met de zon naar jouw monding een stem boven water, en ik ben dankbaar om mijn blik, om mijn vreugde, en om jij die hier was.

Mijn ziel beeft in haar berken. De rivier proeft onze hartslag. Wij zijn vriend en wezen. Er is vloed en eb. Er gaat niets verloren. Alles kan ons vermommen. Alles kan op ons wachten, want als jij binnenkomt ben ik zichtbaar, liefste. Dus wees niet bang, geletterd in gloed heb ik je verteld, over deze wereld en of je me wil verkennen.

Terwijl ik verder stroom, terwijl wij uit de bron drinken in het zicht van de Nevelbergen. Want daar, naar alle landen in je ogen zal ik alle wegen, als een veldmaarschalk beleven en je hele, alle dagen zal ik dan op handen dragen. Met de zegens en de zegels, van de Eeuwigen op zak, zal ik jou ontroeren, en om alles wat in rime daar geschreven staat, dat zal het midden van mijn dag dan zijn.

Ik zal je eren met een lach, en je hoeden met ivoor. Ik zal je lokken met gebaren en je alles tonen met mijn adem. Want daartoe ben ik, spaarzaam en bescheiden mooi en achtbaar, in je leven willen komen ver van woeste rotsen, ver van dolende legers op manende takken en in een wit gebergte. Onder een hoog wouddak, in flitsend water en dit zijn de oostflanken van het land dat ik wil dat je onthoudt — naar schatting met boomschors en zalvend mos.

Met de lava in mijn aders. Geef mij ruimte om te ademen en dan zal ik proberen je nooit te verraden. Pakt het je dan echt bij de lurven als ik paarse kleuren voor je maak paddenstoelen, net als muiters die je in of uit het woud ziet komen   klinkend als een overwinning of verborgen van kwartier bij een zevensprong wellicht maar al net zo elegant   als sprokkelhout en noorderlicht munt in mijn fontein plek die ik beschrijven wil   mosterdkuur van goede raad hartendief met hoop levenstred van liefde hindensprong van bloed   zo je dat realiseert dan ben ik efficiënt dan zit je op mijn diepte en dan vlieg je met me mee   je bent de strijdbijl van mijn hart je bent mijn durver die van wanten ziet niemand hier die beter weet waarom en waar   men in dit weidse land nog als pop of vlinder onderduiken kan.

H et lange Spaanse strand en ik het offer van mijn paard ij sbeervet en zweet — brandhaard van de haan. Laat me nou niet gaan, ik ben verliefd op jou in ieder opzicht en vermaan. Mijn gedaante dat ben jij het juiste woord in de coulissen het lachen en het wenen, van iemand die de tijd neemt om mijn huid te voelen.

Iemand die met natte vingers naar mijn kaarsvlam reikt om te zoeken en te vinden een dag die lachend en voldaan reeds eieren verspreidde , die te wachten lagen op wat eindeloos mocht duren.

Jouw vuur is een verteller de zomer een vinkenslag mijn kamer heeft vier armen en de schetsen in haar mappen zullen puzzels uit de muren loten om de uren niet te slopen. Niet te kruipen waar al lang een brandend knap verlangen de luitjes aan te kaarten had. Oprecht moeten we zijn de uitgedeelde ijsjes tellen en bibberend van stem zijn.

In het timbre van mijn goede dagen die ik in jouw handpalm draag die ik voortbeweeg met zachte dwang. Op het pleintje achter de school praten ze allemaal over de laatste goal die ze zagen op teevee.

Een match waarin je alles leert wat later nog tellen zal. Ik verzamel stuivers in mijn matras zonder fratsen, heel gedwee. Er is geen Pathfinder zonder bestaand adres. Ik probeer dan wel op te letten tijdens de les maar mijn moed is een geraamte een woordentel die traagjes afbreekt. Ik wil er liever niet prat op gaan te verflauwen voor een werkweek maar ik volg een wenteltrap van weinig haast. Dat is zonder uitzondering mijn schaamte. Alle vier de schubben van een lappendeken.

Een snelle haas die wikt en weegt waarom ik daar mijn voeten aan veeg. Wat er hier en ginds gebeuren kan verdwijnt zonder schulden in een wandelgang. Ik vernoem daarmee een evenwicht waarmee ik deel en geef maar het is een vooruitzicht voor wie luisteren wil. Je moet je zilver boenen in een kluis nog voor je het vergeet.

Ik ben herder en geweten dat is waar en het is dra het is antwoord, waardig en gelovig sterk en knap en gaat steeds verder goed om weten, goed vergeten wel gegeten, wel gevaren niet te zondig, niet te krap blij gevorderd, met elke stap.

Brood en nodig aan de wandel in je hand en langs de velden door het land en onvervaard meer dan zelden door de hemel niets te melden, alles zeker fiks toegeeflijk, niets in brand niet de schuimers in de krant noch hun roddels aangekaart. Meteoor van luim en branie niet balorig, niet met manie niet de kniesoor van een vete of het zwijgen als vermoord schudden is broodnodig voor een hap van broederschap bietsend lullen in de gracht nooit mij jennen om een snack.

Jaag een cobra uit mijn vel slik haar muizen uit de knel huichelaars zijn nooit van tel waar ik mij nu thuis waan ben ik eeuwig gast ik ben ruisend als een riet en ik snoef niet met mijn lied open doek van zang en snars. Als je luistert naar de dingen zie je het zilver dat ze vingen voor een broer en zus die gingen — naar de ringen van Saturnus. Met slagroom en glazuur ruimtelijk van uur en duur. Een harmonica en nimbus iets dat nog zowaar verbazen kan.

Squad in mijn kwadrant indrukwekkend, maar ook moedig. Onbetaalbaar, maar toch zuinig in mijn planetaire tempelstad. Toeven bij een zwam van hars voor een zuigeling en broedplaats veel geschenkjes voor elkaar stroop die smaakt als gensters.

In een wereld van verkenners wordt een vondeling gebaard reigers zijn begrenzers ze zoeken vos en Pinksteren. Waaghals, weldaad, oorkond denk aan mij om gisteren blauwdruk, bard en broodmond ongewapend twisten maar.

Ben je tuk op sleutelen niets gaat stuk aan schuifelen tanden tongend in je bek gekjes proeven van de nacht. Jager, fluittoon en veel aandacht elke toekomst is een giechel waard diepe spiegels voor een meer elke zwaluw brengt een vogeltrek. Ik koester het geluk dat me te beurt valt. Ook al ben ik dan soms luimig onderdanig of te zuinig een keer wat moeilijker benaderbaar maar weerhoud me niet mijn knieval.

Dat ik liever niet vergeet wat op zijn hoede is of weerga kent dat komt omdat ik prat ga op haar leesbrief en mijn stempel. Ik ben een deeltje tijd dat nog niet rijp is ik waag en weeg de leiding van het krijt. Ik waak wat voortschrijdt op het schoolbord ik raak wat tuimelt en wat schrijft.

Ik pruil maar doe dat zonder pruik een veilig oord, een havelaar een artikel met een zweem van smaak iets dat wikt en zwemt met weerklank. Ik ben iets dat niet vergeet of afscheid neemt al ben ik dan soms iemand die van morgen al reeds meenam wat vandaag nog moet ontluiken   zo ben ik het blijspel van mijn ouders dat er alle kinderen begroet.

Pokémon zijn eigenlijk niet antropomorf mijn ruimteveer berekent automatisch je zwaartekracht   je ontsteekt een wervelende kaars er ontspringen gensters aan je groene geisers er zit een soort enthousiasme in je vingers meen ik je vraagt naar de buit van engelen   in vurige woorden bid ik dat ik jou daarmee mag bekronen de dieren van het woud kennen het verschijnsel wind die opzet, in je gekartelde haren je bent niet bang   je bent strijdvaardig als het moet je vraagt naar de buit van mensen je vraagt naar spitsvondige torens   een tedere organisatie van baretbrieven een ingenieuze warmte voor meer genegenheid meikevers die mij in vreemde armen dragen   maquillage voor je kousenvoeten een koninginnennummer je pyjama en boomhut   je spurt en tomahawk je borst en holodek.

Maak je even tijd voor me? Of zit je weer in een holentherapie? Mats je weer je halfgare maatjes? Teken je me wel nog een heldere sterrenhemel? Zal je me steunen per e-mail? Vergezel je me tijdens mijn reis? Bel je de tovenaars opdat er een storm liggen gaat? Zorg je voor een gloeilamp in mijn slaapkamer? Bel jij een makelaar voor een schatting van mijn huis? Kun je mij garanderen dat er iets in stond over mij, in dat briefje van je? Kun je samenvatten in een sonnet wat er op je lever lag?

Zal je een kind bij me maken dat graag naar prenten kijkt? Vertel je me een verhaaltje waarin de carabinieri op tijd verschijnen?

Zal je mijn boten veilig verankeren? Wil je de tijd berekenen dat je al in de stad bent? Maak je een verslag van mijn bloedstructuur? Sein je door wanneer alle gevaar geweken is? Laat je me zien hoe het blauwe water zich rond de rode boten wentelt?

Ja, dat wil ik allemaal doen. Het gesprek werd onderbroken door een troep galopperende paarden. Wie zal zeggen dat ze genoegen zullen                nemen met louter onze overgave? Lee   een live verslag spreekt tot de verbeelding zeker in de file. Times Square verdrinkt in een soep van ketterij   ik veeg jouw applaus van de tafel je hebt dat vooral aan mijn mime te danken er is overal moeraswater alles vermindert in inkt en contracten   vind je dat vernederend als ik je zou kleineren?

Tirpitz gaat ten onder, ontwaar mij er is een spookstad die geen verdere vragen stelt men probeert snoevers achter slot en grendel te krijgen iedereen hield rekening met de avondklok   het ging allemaal wat snel voor KwaZulu-Natal alsof er na de movie nog een theater begon niemand die we niet uitnodigden eraan deel te nemen Playstation 4 had moves en trucjes zat   een onoverbrugbare kloof voor Abu Dhabi smeltend in mijn Franse thee vriesgoud voor de Azteken de Three Degrees probeerden alles te laten rekken   zelden dat er nog een griffier naar het zuiden reisde het is lang geleden sinds de maan zo dicht bij de Aarde stond Ferrari streeft naar Bretagne, middels een race natuurlijk stimuleer je mijn dromen nog — of schaaf je aan mijn verlangen?

Ik belijd een timbre, ter wille van vroeger. Ik doe net als een pauw, louter om jou te begrenzen. Tycho Brahe vernietigt mij. Jij bent de bewaker van een oneindige afgrond Laat onszelf maar toe — te zijn wat we moeten zijn. Vertel me je bron, keel.

Is dat jouw breed glimlachende mond? Maar waar ben ik? Na jaren trouw wil een gebrouwen blondine haar bezittingen terug — wij varen in een gondel. We vielen naar de grond en de wereld overweldigde ons. We moesten snel een teken maken, naar een parachute. Een snoer — voor een langlauf naar natte kattensnoetjes. Mijn meisje haalt crackers van zeewier uit een ontbijttrommel.

Aan het eind van deze lange glijbaan ploften we met onze snoet in de sneeuw. Het verhaal van die ridder stoelde niet op herinneringen. Samenzwerende paarden boden steun en cameraderie. Zuinigheid van protestanten gaat buiten iedere proportie. Ik gooi een lus om je gedachten en kies aas voor mijn vissen.

Je gebreken en je klachten — ik knijp in je hand. Ik knijp in jouw touwen om mezelf te leren beheersen. Dat is dus waarom ik alles in een lichtjaar wikkel. Ik zie er niet tegen op om tevoorschijn te komen uit de Ondergrondse — als dat maar in een oud t-shirt gebeurt.

Er zijn te veel vlekken van ketchup. Om gaatjes te prikken in het geheugen van de zee. In Tarragona zijn ze de hondendrollen meer dan beu. Ik zal je altijd kunnen blijven behandelen als een teenager.

Er zijn te weinig winnaars die nog overwinteren willen. Japanse animaties veranderen mij in een bij de lurven vattend vertoon. Een vreemde combinatie van totems en psalmen. Er zijn geen plunderaars in dit gebied, maar ik heb niets te verliezen.

Mozes kwam van de berg om snoepjes te krijgen. Er is een galm van strijdwagens. Er hangt een geur van benzine en gelakte koetswerken. Golgotha en Ibiza zijn gedeeltelijk omsingeld. De steden van de heilbot liggen onder vuur. Er ontspinnen zich straatliederen in de stad. Er is geen gefluit van onnozelaars, papa. Ik schrijf brieven voor een gala. Een venster voor mijn scubamasker, een vesper. Mijn drie musketiers laten zich van hun beste kant zien. Je schrijft een opera voor madeliefjes. Je geringschat mijn waterlanders.

Er zit zelfs achterdocht in je broekzakken. Ik lik een lolly op het Kremlinplein. Zo vul je een vulkaan met puimsteen. Ik pluk vruchten voor Anubis. Ik moet verklaren waarom ik op me liet wachten. Sluip nader op je tenen. Bloed is mijn straling en je blijft altijd groeien.

Dat voldoet aan de maan en aan alle eisen. Prinsessen zijn altijd blond. Tranen zijn in feite geen verdriet. Mijn liefde zet grote ogen.

Je zal snel weer het gravel betreden. Grenswachters schrijven boetes uit en schrikken mijn snelheidsduivels af. Ze prediken iets over de wegentol en laten mijn kraaienbek versperren. Ze buigen mijn aanlooppaden naar jouw roddelende schoonmoeder schrijlings om. Dit wordt gedaan niet alleen om het parcours van hyacinten in mijn zog   te camoufleren met kitsch erin maar ook   opdat jouw vrijers mijn pad niet zouden kruisen   om mij nog eens uitgenodigd te zien voor kittelorige koffiekransjes op het Franse strand.

Je hoort me zeker al lang bezig zo. Je hoeft je niet gedeisd te houden. De poorten van New York werden geopend. Er begint een telepatisch contact. De rookpluim van een startschot. Er moest een en ander opgelapt worden.

De slag om Versailles. Mijn tentamen begint telefonisch. Er wordt geredetwist over een quantumcomputer. Dat is een balorige monnik van inkt en lood.

Tequila, maar zonder honing. Je bent verslingerd aan tijdszones maar dat heeft tot onderhandelingen geleid. Met de schroomknoop van onze verbintenis — in mijn innigste kringen dat wil zeggen, naar mijn wensen en verlangens wilde ik jou, bij aankomst een verrassende lading voorleggen.

Ik werp tien smaragden en zeven witte rozen op jouw wachtende oevers. Er draait een schoep in rondjes. Er moet een tol betaald worden. Toon me maar hoe gek je bent. Dat moet je wel zijn op je hobbelpaard, om zo te smullen van mijn suikerwol. Met je centaurenmond met je liquide lint van woorden   dat je zo laconiek voor mijn kar gespannen hebt.

Je maakt een bliksemvanger met Pritt en zo. Je probeert hete hangijzers te vermijden. Ik waande mij in een hinderlaag gelokt toen ik merkte dat je pas later, doorheen de inkt in jouw damasten optrekje — jouw paleis van brieven dat je hen las toen ze nog niet bestonden   toen je ze, gretig en hypochonder verzamelde maar daarom begint er een nieuwe dag, het koper van mijn reis naar jouw wereldeinde waar mijn span geland is, en waar de jongen, die ik wilde leren kennen daar nu wacht — op een ontmoeting, en dat is het nu juist — hij ziet het zoals het is: Ik hoop voor jou het beste, verleden tijd mijn geraamte, mijn weefsel, mijn ziel, je aandenkens, en alles wat van ons is dat je alles mag behouden de engelen, de grote deur en zelfs de Rijnwijn   waarmee we elkaar zullen corrigeren, voor een nog komend jaartij, beslist wanneer je lied weer in vrede welsprekend aan het flakkeren slaat.

Ik beraam alvast een blijde inkomst in het medeweten van schildpadden die ervan houden aan het schrijven te zijn gegaan. Ik wil niet doen alsof mijn regering in ballingschap verkeert, maar jij bent mijn satelliet, Sita. En ik worstel me graag vrij uit een eierencrisis.

Met duimen van Pruisen maakte ik een calculatie van mijn luimen, naar jouw goedvinden. Wij vrezen een conventionele oorlog. Waarheen ik toch wil vluchten, ik weet het niet. Jij verklaart me misschien gek. Maar ik waan me verliefd op een monster. Ik wens jou alvast een zoutvaatje van leesplezier. Zijn er wezens die beweren dat bezigheden zoals deze zich veeleer beter zouden weren, als ze zich niet keer op keer bewezen zouden hoeven te nemen?

Probeer het beeld daarvan maar eens te laten variëren, maar gebruik logaritmes, dan kunnen we ervan profiteren. Het was nog voor zonsondergang toen mijn boomgaard, met haar vele confituren, haar brede schaduwen verdeelde, over een wereld die maar tot weinig medeleven te vermurwen was.

Mijn veelcellige perceel telde de uren,  alvorens jij weer de bodem zou bedelen met de eerste staties van mijn herfst. Het klimaat daarvan zag een eerste teken, aan de wand en hoe dit geleidelijk besmeurd werd, met felicitaties. Ik sluip door je koorgangen heremiet in een hermitage, zonder veel beweegredenen behalve dan dat ik het spoor van de gouverneur moet volgen, misschien teneinde hem te bekeren. Elke ochtend was ik nochtans mijn getonsuurde haren met Palmolivezeep.

Ik ben troubadour, dus ik word zenuwachtig eens ik te nieuwsgierig word bekeken. Maar ik kan er niets aan doen, soms word ik werkelijk erg cynisch. Maar ik denk aan dromen waarin ik uit de stad wegren   op de vlucht, voor nietsontziende monsters superieuren die, met bijna rituele gebaren   onbeantwoordbare vragen stellen. In het late licht van Parijse straatlantaarns is hij soms goed te zien — zich te goed doende aan de vruchten van Polynesische broodbomen valt hij soms zelfs te verschalken.

Troosteloze straten herwinnen dan, voor even hun paradijselijke glans — en er ontkiemen in de onbewoonde panden waarin ik verblijf rode tomaten.

Wanneer je mij bijvoorbeeld op het anachorische karakter van mijn verzinsels wijst: Er begint een telepathisch contact. Dat is een balorige monnik zonder inkt en lood. Je bent verslingerd aan tijdszones maar dat heeft tot onderhandelingen geleid om de schroomknoop van onze verbintenis — in mijn innigste kringen dat wil zeggen, naar mijn wensen en verlangens wilde ik jou, bij aankomst een verrassende lading voorleggen   ik werp tien smaragden en zeven witte rozen op jouw wachtende oevers.

Je maakt een bliksemvanger met Tipp-Ex en zo. Syracuse moet ik alles wat met eer en met het land te maken heeft moet ik dat vergelijken? Of eerder als de Inuits die zonder wrok en zonder meester   alleen maar priegelen aan hun sein — dat de dieren vrijlaat en haar waterkracht bevordert. Op je kont   of hoogst amechtig. Mozes kwam van de berg om candy te krijgen.

Dat is geen gefluit van onnozelaars, papa. Jij schrijft een opera voor madeliefjes. Bloed is mijn straling, en je blijft altijd groeien. Zonder fout, prins ik zal de voorbereidselen treffen. Wij zijn eerzame ridders. Ik belijd een timbre, omwille van vroeger. Wij moesten snel een teken maken, een parachute.

Een snoer — een detox om natte kattensnoetjes. Mijn meisje haalt crackers van zeewier uit een ontbijttrommel. Aan het eind van deze fikse glijbaan ploften we met onze snoet in de sneeuw.

Het verhaal van die ridder stoelt niet op herinneringen. Ik zie er niet tegen op om tevoorschijn te komen uit de Ondergrondse — als dat maar in een oud t-shirt gebeurt. Waartoe dient Poseidons drietand? Ik zal je altijd blijven behandelen als een teenager. Ik zal je niet riposteren. Het scherm van jouw computer baat mij niet. Ik ga je alvast niet contacteren. Maar ik beloof je mijn trouw.

Mijn pardon, je neemt me koud. Maar ik vroeg je niet om een masker. Zoveel meer dan een treffer zoek ik. Maanvlinders liggen in stelling, een akkefietje. Je verdwijnt niet meer. Ik draag mijn zwerverspak — met verve voor jouw clandestiene paden. Dat doe ik, dat allemaal het schoonvegen van je besmeurde lippen voor de vreemde wezens in je mos de diertjes in je mond zelfs de vossen en de uilen daarvan. Voor een dolby mijn ochtendgloren.

Tirpitz gaat ten onder, ontwaar mij 't is een spookschip dat geen verdere vragen stelt men probeert snoevers achter slot en grendel te krijgen iedereen hield rekening met de avondklok   het ging allemaal wat snel voor KwaZulu-Natal alsof er na de movie nog een zakje popcorn werd geopend niemand die we niet uitnodigden hieraan deel te nemen Playstation 4 had moves en trucjes zat   een overbrugbare kloof, maar alleen voor Abu Dhabi smeltend in mijn Franse thee vriesgoud voor Azteken de Three Degrees probeerden alles te laten rekken   zelden dat er nog een griffier naar het zuiden reisde het is lang geleden sinds de maan nog zo dicht bij de Aarde stond Ferrari streeft naar Bretagne, mits een race natuurlijk stimuleer je mijn dromen nog — of schaaf je aan mijn verlangen?

Waarom laat je gensters los op de zwarte katten in de tuin? Goed, voor een boven de verwachting eenvoudige republiek is je adem vreemd stil   maar, desalniettemin niet al te dramatisch. Marvel, nog steeds jij, wat erbij te voegen?

De ene puzzel ligt al moeilijker dan een andere. Met verliezen win je niks. Niemand zoekt naar doorkijkspiegels. Het is en blijft improviseren — aldus professor X. En je moet altijd weten hoeveel rijvakken er zijn. Ik krijg het kwaad, om mij te beschermen tegen smaad lig ik te woelen in mijn kleren.

De nacht verenigt zich in een bond van monsters. Er sijpelt uranium uit de scherven van een bom. Ik verzamel een specimen en kijk niet om. Ik word begluurd onder witte lakens. Wolverine kan mij niet deren. Garp edoch, besame mucho   zonder te mokken, grand cru mijn brievenbussen worden onderuit gehaald je bent een planeet Krypton mijn muren zullen wel snel vallen nu   je begint een marshmallowfeest een blunderbus, en je noemt mij lichtgeraakt maar ik moet vluchten langs de daken Antwerpen wordt beschuldigd van prikdraad   er werd een lont ontstoken een aardig precedent voor kletspraat mijn bleekgezichten willen niet langer lanterfanten je eiste bakzeil, mijn klussen in bureau 7 liggen in duigen   mijn dossier B behandelt vleermuizen er is geen campagne die naam waardig alleen nog champagne, foefjes en troeven geruchten, gejuich en Rage Against the Machine   wil ik terugkeren naar de Aarde, de wonderlijke komedie daarvan?

Ik verzamel niet voor niets goochelstokken maar het moeten wel zwart-witte wezen. Je mag ze vasthouden tussen je tanden terwijl ik jengel of tokkel, op mijn instrumenten.

Fazantenveren signaleren de grenzen van mijn stuurmanskunst. Ik wil slechts pasmunt, modern, vroeger miljoenen waard nu graag in mijn buideltas. Ik wil dat je je gedraagt als mijn partner mijn nieuwe, rijke, eeuwig investeerder.

Dat en IJslandse kersen. De vuurtoren op mijn schildpaddeneiland heeft het gemunt op de liaisons van strandtoeristen er zijn hypes noch kapiteins plots bestaan er geen fiasco's meer ook al gaat onze smokkelrelatie zienderogen achteruit volgens andere berichten is er geen reden tot verontrusting.

Er is een premie uitgeloofd elektronische systemen van voorbijvarende oceanliners hebben een kampvuur gesignaleerd en enkele individuen die doelloos rondkuieren. Mochten wij geholpen worden niet ingerekend als de kustwacht eenmaal heeft aangelegd, is alles wat nog overblijft officieel een holle container vol met onschuldige retoriek six-packs en een stapel Playboys.

Bel je de tovenaars opdat er een storm gaat liggen? Bel jij een makelaar voor een schatting van het huis? Kun je mij garanderen dat er iets over mij in stond, in dat briefje van je? Kun je samenvatten in een sonnet wat er op je lever ligt? Vertel je me een verhaaltje waarin de carabinieri op tijd zijn? Wil je de tijd berekenen dat ik al in de stad ben? Sein je me door wanneer alle gevaar geweken is? Laat je me zien hoe het blauwe water zich rond mijn rode boten wentelt?

Eerder is zij als de ochtend — een waterzonnetje — een zoon en dochter voor mijn toekomst. Niet ver van Enedwath,  maar na het Neveluur bewaakt zij sleutelwoorden, binnensmonds een luisteraar, wachtend zoals haar  doel, het spannen van een pijl op een boog. En bijna net zo wikkelt het pad van mijzelf als een pelgrim zich als een handelaar door de draden van woud en dier, waar hun geesten alles, en dus ook onszelf in de gaten houden.

Haar jacht zwijgt zoals mijn havenwater spreekt. In elke buggy schuilt een humvee op elke kniesoor past een feestneus na de lichtmis naar de golftee een gekko lacht, vraagt dan om tandenstokers.

Bloemkool raamt het voetbal van het weekend overal om me heen hetzelfde liedje wie moedwillig over honden spreekt verbergt een schat aan tandpasta. Doedelzakken doen hypnotisch spaarvarkens kijken met verleidelijke ogen geiten wachten tot de mol eens gekscheert een zingende zaag maakt gelegenheid om op te dagen. Een vrachtwagen met kippen gaat uit de bocht pompoenen mompelen iets in hun vuistje scharenslijpers vechten om de hoogste noot een vreemde snoeshaan koopt een duffelcoat.

Algen in de vijver brengt het water in mijn bek zwemmen in de bijt maakt mijn vederpakje gek voetjes zijn oranje en een snaveltje heeft trek wie daar niet weet om te snateren, zegt kwek.

..

: Suikertante aangeboden naakt worstelen

Suikertante aangeboden naakt worstelen 545
Vrouw bied zich aan sexdate hengelo 225
LEKKERE FILMS KLEIN NEUKERTJE Er bleven er dus zes van over, en de jongste van die zes, Pharaïlde Merrie, is mijn grootmoeder geworden. Je eigenwaan verdient geen blaam, slechts je naam. Samenzwerende paarden boden steun en cameraderie. M enig wijsheid doet ons raden naar onszelfmaar wie liefde in het vaandel voert zal altijd inzien hoe het moet. Voor de bekende onder ons niks nieuws eigenlijk, maar voor de onbekende hopelijk wat informatie waar ze iets aan hebben. Over die muziek zei hij:

Slavin biedt zich aan vingeren sex

Prive ontvangst emmen lesbo kutjes tijd suikertante aangeboden naakt worstelen die ik heb met mijn zoon, de zorg die ik grotendeels op me neem en waar de verpleging me voor prijst, en de mooie complimenten die ik mag ontvangen omdat we het zo goed doen met Vido. Ik heb nog niemand aan de waalse kant horen zeggen dat ze eender welke staatshervorming gaan aannemen. Ik schrijf brieven voor een gala. En echt…mijn schouders zitten eronder hoor, ik werk er hard aan…harder dan mening online vriendje of vriendinnetje kan zien, merken, voelen of wat dan ook. Van Van rompuy verbaast me dat omdat ik dacht dat hij nog redelijk vlaams gezind was omdat hij woonde in het kiesarrondisseent van Brussel-Halle-Vilvoorde, maar kennelijk toch niet. Ik verzamel stuivers in mijn matras zonder fratsen, heel gedwee. 14 april GUIDO: Dominique Deruddere heeft lang gezocht naar een geschikte Isabelle. . was hij specifiek op zoek naar arm- of beenloze naakte vrouwen. .. dikke pree van zijn suikertante, anderen moeten het bijvoorbeeld met een. er zelfs niet om hoeven te vragen, het wordt hen al aangeboden. en bijgevolg kan Vlaanderen in de toekomst niet meer de suikertante. tijd is toch zoo naakt en ariiioedig, dat men ievergeefs zoekt naar iets, wat den of de pastoor of vrome suikertante hem daartoe gebracht? Het doet er weinig aan toe. bonden iaargang van de Fascist aangeboden. Na de pauze sprak. SEX MASSAGE LIMBURG PRIVE ONTVANGST HOOGEZAND

Turkse vrouw geneukt pijpdate zoetermeer